مىآورديت به جز خداى تعالى مر ايشان را عبادت ، هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ أَوْ يَنْتَصِرُونَ ا مىتوانند شما را يا خود را نگهداشتن از عقوبت . ( 92 - 93 ) فَكُبْكِبُوا فِيها هُمْ وَ الْغاوُونَ نگوسار « 1 » انداخته شوند در وى بتان و بت‌پرستان . ( 94 ) وَ جُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ و سپاههاى ابليس همگان . ( 95 ) قالُوا وَ هُمْ فِيها يَخْتَصِمُونَ گويند و ايشان در وى خصومت‌كنندگان . ( 96 ) تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ به خداى تعالى كه بوديم در گمراهى پيدا در آن جهان . ( 97 ) إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ چون برابر مىداشتيم شما را با پروردگار عالميان . ( 98 ) وَ ما أَضَلَّنا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ و به گمراهى نيفكندند « 2 » ما را مگر مشركان . ( 99 ) فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ نه‌اند ما را شفيعان . ( 100 ) وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ و نه دوست مهربان . ( 101 ) فَلَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اگر ما را بازگشتن بودى بدان جهان ، بوديمى از گروندگان . ( 102 ) إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً اندر اينست آيت وحدانيّت ، وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ و نه‌اند بيشترين ايشان گرونده « 3 » بدين آيت . ( 103 ) وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ و پروردگار تو است عزيز با رحمت . ( 104 ) كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ دروغ گوى داشتند قوم نوح پيامبران را ، إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ چون گفت هم نسب ايشان نوح پيامبر مر ايشان را ؛ أَ لا تَتَّقُونَ ا از خداى تعالى نمىترسيت ، كه جز وى را « 4 » مىپرستيت . ( 105 - 106 )

--> ( 1 ) - ت : نگونسا - ن : مانند متن است . ( 2 ) - ن : نفكندند . ( 3 ) - ن و ت : گروندگان . ( 4 ) - ن : ورا .